1175. ஒரு சீரியசான பதிவு

*

ஒரு வறட்டுக் கிழவனின் அநியாயப் புலம்பல்கள் -- என்று இன்னொரு தலைப்பும் வைத்துக் கொள்ளலாம்.

என் அளவுகோலில் பெரியார்:

பெரியாருக்கு எந்த கடவுளின் மீதும் கோபமில்லை. எந்த சமயத்தின் மீதும் வெறுப்பில்லை. ஆனால் தான் இருக்கும் சமூகத்தில் 3% விழுக்காடு இருக்கும் மக்கள் 97% அளவு அதிகாரப் பதவிகளில் இருப்பதைப் பார்த்து ஒரு நேர்மையான சமூகக் கோபம் கொண்டார். இதை அடைய மனிதர்களை இனவாரியாகவும், படிநிலையிலும் 3% மக்கள் நிலை நிறுத்தி வந்துள்ளதையும், அதற்காகப் பன்னெடுங்காலமாக இந்து சமயத்தைப் பயன்படுத்தி வந்ததையும் பார்த்து பெருங்கோபம் கொண்டார். மதம் சாதி பேதங்களைத் தாங்கிப் பிடிப்பதைப் பார்த்து இந்து மதம் மீது கோபம் கொண்டார். மனிதர்களை அழிப்பது தவறல்லவா, ஆகவே சாதிகளை அழிக்க மதத்தின் மீது தன் ஆயுதங்களைத் திருப்பினார். கடவுள் மறுப்பு இந்தக் கோபத்தில் தான் விளைந்தது. His atheism is just a bye-product of his social activism.

என் அளவுகோலில் அம்பேத்கர்:

பெரும் அறிஞர். அளப்பறிய முறையில் கல்விக் கடலில் மூழ்கியவர். தாழ்த்தப்பட்ட மக்களின் நிலை அவரை கவலைக் கடலிற்குள் தள்ளியது. மதங்களை வைத்து தங்களைப் பெரும் புண்ணிய சாதிகளாகக் காட்டிய மக்களின் மீது நம்பிக்கையிழந்தார். அரசியலில் தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் எந்த வித உரிமையும், பங்கும் பெறாமல் இருப்பதை அறிந்து, அந்தக் குறையை நீக்க தன் வாழ்நாளையே அதற்கு ஆகுதியாக்கினார். 

அரசியல் சட்டத்தில் இந்த மக்களின் விடுதலைக்காகச் சில விஷயங்களையாவது உள்ளடக்கி விடவேண்டும் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக தனக்குப் பிடிக்காவிட்டாலும் வேறு வழியின்றி, ”சுமை தாங்கும் கழுதை” போல் தனக்குப் பிடிக்காதவைகளையும் சட்ட அமைப்புக் குழுவின் அழுத்தத்தினால் தாங்கிப் பிடித்து அரசியல் சட்டத்தை தலைமை தாங்கி எழுதி முடித்தார். ஒன்றிய அரசிற்கு அத்தனை அதிகாரங்களையும் இந்திய அரசியல் சட்டம் தந்துள்ளது. வெறுப்போடு அதை எழுதி முடித்தார். இச்சட்டத்தை எறிக்க வேண்டுமானால் அதன் முதல் ஆளாக நானிருப்பேன் என்று சொல்லுமளவிற்கு அவருக்கு அரசியல் சட்டத்தின் மேல் அத்துணை வெறுப்பு. தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு ஏதாவது அரசியல் சட்டத்தின் மூலம் சில சலுகைகளையாவது பெற்றுத் தரவேண்டுமென்பதற்காக சட்ட ஆலோசனைக் குழுவின் வற்புறுத்தலில் அரசியல் சட்டக்குழுவின் தலைவராகச் செயல்பட்டுள்ளார்.

 

இந்திய அரசியல் சட்டம் பற்றி புவியரசன் தமிழ் இந்துவில் எழுதிய 13 கட்டுரைகளின் தொகுப்பாக ஒரு கட்டுரையும், அதற்கு மேலும் நான் தேடிக் கண்டடைந்தவைகளையும் வைத்து இன்னொரு கட்டுரையும் எழுதிப் பதிப்பித்தேன். அவைகளின் தொடுப்பு:

https://www.facebook.com/sam.george.946/posts/10222506395001893

 

https://www.facebook.com/sam.george.946/posts/10222518960156014

 

ஆனால் இதில் சோகம் என்னவெனில், ”அம்பேத்கரின் தவறு தானே இது …?” என்றொரு தலைப்பைக் கொடுத்தும், இதை ஒரு தடவை கூட வாசிக்காமலேயே என் முகநூல் பதிவில் பலர் பதில் கொடுத்தனர்; விவாதித்தனர்.  என்னைப் பொறுத்தவரை அம்பேத்கர் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்காக விட்டுக் கொடுத்திருந்தாலும், நமக்குக் கிடைத்த அரசியல் சட்டத்தின் குறைபாடுகளுக்கு அவரும் ஒரு முக்கிய காரணம் தான் என்பது என் கருத்து. மாநில அரசுகளுக்கு எவ்வித உரிமைகளும் கொடுக்காமல் அனைத்து அதிகாரங்களையும் ஒன்றிய அரசின் கைகளில் தான் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

*******

 

முன்பிருந்த காங்கிரஸ் கட்சியினர் அரசியல் சட்டங்கள் இடம் கொடுத்தும் மாநில அரசுகள் மீது எதேச்சதிகாரம் செலுத்தவில்லை. ஆனால் இப்போது நமக்கு வாய்த்திருக்கும் ஒன்றிய அரசு சட்டத்தினைக் கரைத்துக் குடித்து விட்டார்கள் போலும். மாநிலங்களை ஒதுக்கி வைத்து விட்டு, தங்களின் முழு அதிகாரத்தையும் சரியோ தவறோ நன்கு பயன்படுத்துகிறார்கள். பாசிச அரசு என்பதற்கான முழு உண்மையையும் எடுத்து வைக்கும் அளவிற்கு அவர்களது அடக்குமுறைகளும், அழுத்தங்களும் மாநிலங்களைத் தடுமாற வைத்துக் கொண்டுள்ளன. கொரோனாவிற்கு மருந்து வாங்குவதில் அவர்கள் காட்டிய மெத்தனமும், அம்மருந்துகளுக்கு வரி விதிப்பில் அவர்கள் முதலில் காட்டிய முரட்டுத்தனமுமே இதற்கான அத்தாட்சி.

 

கொரோனாவாவது இன்று வந்து நாளை போகும் வியாதி. (ஒரு நம்பிக்கை தான்!) ஆனால் காலா காலத்திற்கும் நம் மீது ஏறி நம்மை மிதிக்கும் கல்விக் கொள்கைகள் பற்றிய அச்சம் எனக்கு மிகுதியாக உள்ளது. ஆனால் இன்றைய இளம் சமூகத்தினருக்கு இதைப் பற்றிய அறிவும் இல்லை; ஆர்வமும் இல்லை; அதைவிட அச்சமும் இல்லை. சரியப்பா … இது தான் விஷயம் என்று வெள்ளித் தட்டில் வைத்துக் கொடுத்தாலும் அதை வாசிக்க மனதில்லை.

 

என் அடுத்த கட்டுரை கல்விக் கொள்கை பற்றியது. சென்ற வாரத்தில் பழைய பல்கலை துணைவேந்தராயிருந்த பாலகுருசாமி, இக்கல்வித் திட்டம் வாராத வந்த மாமணி என்று போற்றியிருந்தார். வாசித்த எனக்கு அதிர்ச்சி. என்ன எதிர்பார்த்து அவர் அக்கட்டுரை எழுதிருந்தாரோ தெரியவில்லை. நல்ல வேளையாக இன்று இன்னொரு துணைவேந்தர் அதற்குப் பதிலாக நீண்டதொரு கட்டுரை எழுதியுள்ளார். அதன் தமிழாக்கமும் எனக்கு இன்று கிடைத்தது. நீள கட்டுரை … அதை எங்கே நம் மக்கள் வாசிப்பார்கள் என்று நினைத்து சில முக்கிய வரிகளை அடிக்கோடிட்டு வைத்துள்ளேன். அதை நாளை பதிவிடுகிறேன்.

 

Uncle's Tom’s Cabin என்றொரு ஆங்கில புதினம் ஒன்று வெளிவந்ததாம். ஒரு ஆப்ரிக்க அடிமையின் வரலாறு அது. அந்த புதினம் அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போரிற்கு ஒரு வித்தாக இருந்ததாம். அடிமைகளை ஒழிக்க நடந்த போரிற்கான வலுவான காரணங்களில் அந்த புதினமும் ஒரு காரணம் என்கிறார்கள் வரலாற்றாசிரியர்கள். போரிற்கான ஒரு வலுவான அடித்தளம் இப்புதினம் அமைத்துக் கொடுத்தது என்கிறார்கள். புவியரசன் நம் அரசியல் சட்டம் பற்றி எழுதிய கட்டுரைத் தொகுப்பு எனக்கு அப்[படி ஒரு விழிப்புணர்ச்சியைக் கொடுத்தது. 

புவியரசன் சுட்டிக் காட்டிய அரசியல் சட்டத்தின் குறைபாடுகளுக்கு அம்பேத்கரையும் காரணமாகக் காட்டி என் இரண்டாம் கட்டுரையை எழுதினேன். இப்போது கல்வித்திட்டம் பற்றிய ஒரு கட்டுரை மேலும் என்னை அச்சுறுத்தியது. அதை உங்கள் முன் படைக்கின்றேன் … படைக்கின்றேன் என்ன படைக்கின்றேன். உங்கள் முன் “வைக்கின்றேன்”. படித்து விழிக்க மாட்டார்களா என்று முட்டாள் தனமான ஆசை எனக்கு. அது நடக்கப் போவதில்லை. யாரும் இந்தக் கட்டுரைகளை சீந்தவும் போவதில்லை என்று தெரியும். இருந்தும் ஒரு கிழவனின் ஆசை இது.

 

ஆனாலும் இந்தக் கிழவன் ஒரு முடிவெடுத்திருக்கிறேன். இனி இது போன்ற சமூகநலன் கருதி தொடர்ந்து எழுதுவதில்லை என்று முடிவெடுத்திருக்கிறேன்.  இது இளைஞர்களையும் அவர்களின் பிள்ளைகள் வாழ்வையும் தாக்கும் கொரோனா. அவர்களுக்கு இதைத் தெரிந்து கொள்ள ஆர்வமோ, அதைப் பற்றிய சீரிய சிந்தனையோ இல்லையென்றால் .. எனக்கென்ன கவலை!

 

என் காலம் நல்லபடியாக முடிந்து போனது குறித்த மகிழ்ச்சியோடு … பேசாமல் நாலைந்து சினிமா பார்த்து, வீடியோ போடுவது … இல்லையா  கணினியில் ஃப்ரி செல் விளையாடுவது என்று நேரம் கழிப்பது என்று முடிவெடுத்துள்ளேன்.

 

இனி ‘கிழவனின் புலம்பல்’ என்ற தலைப்பில் ஏதும் எழுதக்கூடாது; …”வேடிக்கை மட்டும் பார்ப்பது” என்பது என் முடிவு. இது பிரசவ வைராக்கியமாக மாறாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

 

 

*

1167. அம்பேத்கரும் அவர் எழுதிய நமது அரசியலமைப்புச் சட்டமும்

*

முந்திய பதிவு: அம்பேத்கரை குறை சொல்கிறேன் ….

***

அம்பேத்கர் அவர்களை இந்திய அரசியலமைப்பின் தந்தை என்று இன்றும் நாம் பெருமையோடு கூறிவருகிறோம். ஆனாலும் எனது முந்தைய கட்டுரையில் - அம்பேத்கரின் தவறு தானே இது .... ?  - என்ற  ஒரு கேள்வியை எழுப்பியிருந்தேன். அத்தனை பெரிய மனிதரை எளிதில் குற்றம் சாட்டி விட்டோமோ என்றொரு எண்ணம் உள்ளே ஓடிக் கொண்டிருந்தது. அதற்காக வரலாற்றுப் பக்கங்கள் சிலவற்றைப் புரட்டிப் பார்க்க நினைத்தேன். அம்பேத்கரை ஒரு “சூழ்நிலைக் கைதியாகப்” பார்க்க வேண்டிய சூழல் எனக்கமைந்தது. அரசியலமைப்பு எழுதுவதில் புலமை மட்டுமில்லாமல், அதிகார பூர்வ அரசியலமைப்புக் குழு அமைப்பதற்கு முன்பே தானாகவே அவர் ஒரு புதிய அரசியலமைப்பை எழுதியுள்ளார். ஆனால் அதற்காகவே ஒரு குழு உருவாகி, அதன் தலைவராகவே ஆன போது நடந்தவைகள் அவருக்குத் திருப்தியளிக்காதவைகளாகவே அமைந்து விட்டன.

அரசியலமைப்பை எழுதும் பணியில் அம்பேத்கரும் அவரோடு சேர்ந்த ஏழு பேரும் பகலில் விவாதித்தவைகளை இரவில் அம்பேத்கர் ஆங்கிலத்தில் எழுத வேண்டும். அதாவது, அம்பேத்கரின் ஆங்கிலப் புலமைக்குக் கிடைத்த “தண்டனை” இது. ஆகவே அவர் விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும் குழுவினரின் முடிவை அவர் ஆங்கிலத்தில் எழுதும் பணி தான் நடந்திருப்பதாகத் தெரிகிறது. பல இடங்களில் அம்பேத்கரின் சொந்த விருப்புகளுக்கு அங்கு இடமில்லாமல் போய் விட்டது. எந்த அளவிற்கு என்றால் ”நான் பொதி சுமக்கும் கழுதையாக” அவர்கள் கொடுத்தவைகளை மனமின்றிச் சுமந்தேன்” என்று சொல்லியுள்ளார். (People always keep on saying to me, ‘Oh! you are the maker of the Constitution.’ My answer is I was a hack. What I was asked to do, I did much against my will.”) 

நமது அரசியலமைப்புச் சட்டம் பல நாட்டு சட்டங்களை முன் மாதிரியாக வைத்து எழுதப்பட்டது. பத்து வெவ்வேறு நாடுகளின் அரசியலமைப்புகள் ஆய்வு செய்யப்பட்டு எழுதப்பட்டது. இங்கிலாந்தின் பாராளுமன்ற அமைப்பும், அமெரிக்க நாட்டின் பெடரல் அமைப்பும் முக்கிய இடம் பெற்றன. பி.என்.ராவ் (Sir Benegal Narsing Rau,  26 February 1887 – 30 November 1953) என்பவரின் பங்களிப்பு இதில் மிகவும் முக்கியமானது  அரசியலமைப்புக் குழுவிற்கு அவர் ஆலோசகராக பணியிலமர்த்தப்பட்டார். ஜனநாயக அரசியலமைப்பின் கட்டமைப்பிற்கும், அடக்கத்திற்கும் அவரது பங்களிப்பு பெரிது. இது எழுதப்பட்டு, பின் விவாதங்கள் மூலம் திருத்தப்பட்டு 1949ம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 26-ம் நாள் தன் இறுதி வடிவத்திற்கு வந்தது. 

ஆனால் இறுதி வடிவம் வருவதற்குள் அம்பேத்கர் மிகக் கடின உழைப்பு தரவேண்டியதிருந்தது. அவர்தான் அரசியலமைப்பு எழுதும் குழுவின் தலைவர். இன்னும் ஏழு உறுப்பினர்கள் இருந்த போதும், அரசியலமைப்பில் உள்ள ஒவ்வொரு எழுத்தும் அம்பேத்கரின் எழுத்துகளே. குழுவின் ஆலோசனைகளின் படி இரவெல்லாம் விழித்து எழுதுவார். ஆனால் அடுத்த நாளே குழுவின் எதிர்ப்புகளும், மாற்றங்களும் நிறைய வரும். பின், மக்களவையில் எப்பகுதியைக் கொண்டுவந்தாலும் எதிர்ப்புகள் வரும்; ஒவ்வொரு முறையும் இதுவே நடந்து வந்தது. மிகக் கடினமான பாதையை அம்பேத்கர் தாண்ட வேண்டியதிருந்தது. இவ்வாறு சிரமப்பட்டு எழுதி முடித்த பிறகும் அதன் இறுதி வடிவம் அம்பேத்கருக்குப் பிடிக்காதவாறே இருந்தது. அதோடு, தாம்ஸ் ஜெபர்சன் சொன்னது போலவே, அம்பேத்கரும் ஒவ்வொரு தலைமுறையும் புத்தம்புது அரசியலமைப்புகளைக் கொண்டு வர வேண்டும்; அப்போது தான் இந்த உலகம் சோர்வின்றி, சாகாது, முழு உயிர்ப்போடு எப்போதும் இருக்கும் என்று நம்பினார். 

அரசியலமைப்புக் குழுவின் தலைவராக ஆவதற்கு ஏழு மாதங்களுக்கு முன்பே அம்பேத்கர் தான் விரும்பிய ஒரு திட்டத்தை மக்களவைக்குக் கொண்டு வந்தார். அத்திட்டம் “இந்திய ஐக்கிய நாடுகள்” - (United States of India (U.S.I.) - என்ற அரசியலமைப்பு. இது ஏறத்தாழ அமெரிக்க அரசை ஒட்டிய அமைப்பு. மாநிலங்களுக்கு அதிக சுதந்திரத்தையும் அதிகாரத்தையும் அளிக்கும் அமைப்பு.  உச்ச நீதி மன்றம் முழுமையான சுதந்திரமான தனியமைப்பாக இருக்கும். அமெரிக்க சட்டங்கள் போலவே  இங்கும் அடிப்படை உரிமைகள் பேணிக் காப்பாற்றப்படும். இந்த திட்டத்தை எழுதிய அம்பேத்கரின் மொழி நடையும் கூட அமெரிக்க சுதந்திர அறிவிப்பு போலவே அமைந்திருந்தது. மேலும் அவர் ஆங்கிலேய பாராளுமன்ற முறைகள் சிறுபான்மையோருக்குத் துன்பம் தரக் கூடியதாகவும், அதனால் அவர்களின் சுதந்திரங்களும், கனவுகளும் நசுங்கிவிடும் என்றும் கூறியுள்ளார். 

ஏன் அம்பேத்கருக்கு தான் எழுதிய அரசியல் சட்டம் முழுமையாகப் பிடிக்காமல் போனது? அரசியலமைப்பு எழுதி, அதுவும் ஏற்றுக் கொண்ட பிறகும் அம்பேத்கர் தன் அதிருப்தியை பலமுறை வெளிக்காண்பித்துள்ளார். 

அரசியலமைப்புச் சட்டம் பெரும்பான்மை மக்களுக்குச் சாதகமாக இருப்பது அம்பேத்கரைத் தொல்லைபடுத்தியது. இந்துப் பெரும்பான்மையுள்ள நம் நாட்டிற்கு இவ்வித அரசு பொருந்தவே பொருந்தாது என்று எண்ணினார். ஏற்கெனவே முதலில் அவர் எழுதிக்கொடுத்த அரசியலமைப்பு இச்சூழலுக்குப் பொருத்தமாக இருக்கும் என்று நம்பினார். 

அரசியலமைப்பு சட்டம் ஏற்கப்பட்டு மூன்றாண்டுகள் கழித்து, பாராளுமன்றத்திலேயே 1953-ல் தன் விருப்பமின்மையை வெளிப்படையாக ஒப்புக் கொண்டார்: ”நான் தான் அரசியலமைப்பை உருவாக்கினேன் என்று என் நண்பர்கள் கூறுவதுண்டு. ஆனால் வெளிப்படையாகச் சொல்வதென்றால், அதை எரிக்க வேண்டும் என்றால் அதற்கான முதல் ஆளாக நானிருப்பேன். எனக்கு இந்த அரசியலமைப்பு பிடிக்கவேயில்லை; இது யாருக்கும் பொருந்தாத ஒன்று.” 

1953-ம் ஆண்டில் பி.பி.சி.க்கு கொடுத்த பேட்டியில், “ஜனநாயகம் இந்தியச் சூழலுக்குப் பொருந்தாது; ஏனெனில், பாராளுமன்ற குடியரசும், நாட்டில் நிலவும் சமூக அமைப்புகளும் ஒன்றுக்கொன்று பொருந்தாதவை.” 

பெருத்த கல்வியாளர்; பல்துறை விற்பன்னர்; ஆங்கில மொழியில் அத்தனை தேர்ச்சி; சமூக ஏற்றத் தாழ்வுகளில் தன் கவனத்தை முழுமையாகச் செலுத்தியவர்; சிறுபான்மையருக்காகத் தொடர்ந்து போராடியவர்; தாழ்த்தப் பட்ட மக்களுக்கு மட்டுமின்றி இடைநிலை சாதியினருக்கும் தன் உரத்த குரலைக் கொடுத்தவர். ஒரு வேளை அவர் முதலில் கொடுத்த அவரது அரசியலமைப்பு ஏற்றுக் கொள்ளப் பட்டிருந்தால் நாம் நிச்சயம் இப்போதிருக்கும் அரசியல் நிலமையை விட கட்டாயம் நல்ல நிலையை எட்டியிருந்திருக்கலாம். அல்லது முழு அரசியலமைப்பையும் அவர் மட்டுமே தனித்து எழுதியிருந்திருந்தாலும் நல்லூழ் நம் பக்கம் இப்போது இருந்திருக்கும். ஒன்றிய அரசைப் பார்த்து அஞ்சும் இன்றைய நிலை இல்லாமல் போயிருந்திருக்கும். ஆனால், அவரது ஆங்கிலப் புலமையைக்காகவே அவருக்கு முற்றும் பிடிக்காத ஓர் அரசியலமைப்பை எழுத வேண்டிய கட்டாயம் அவர் தலைமேல் விழுந்து விட்டது. கொடுத்த பணியைச் செய்து முடித்தார் - ஆனால், அவர் மனதிற்கு அது பிடித்ததாகவும் இல்லாமல் போனது.

அம்பேத்கர், தாம்ஸ் ஜெபர்சன் இருவரும் கூறியது போல் ஒரே அரசியலமைப்பை வைத்துக் கொண்டிராமல் அவ்வப்போது அதனைப் புதுப்பித்து, சீர் திருத்தி, மாற்றி எழுதினால் தான் வரும் தலைமுறையினருக்கும் நம் அரசியலமைப்பு பொருத்தமானதாகவும், பொருள் உள்ளதாகவும் இருக்கும். ஆனால் அப்படி நல்லது ஒன்று நடப்பதற்கான சாத்தியக் கூறுகளே இல்லை.

****

https://www.thequint.com/news/india/father-of-the-indian-constitution-dr-ambedkar-wanted-to-burn-it

https://caravanmagazine.in/law/ambedkar-disappointment-final-draft-india-constitution

https://indianexpress.com/article/research/when-ambedkar-defended-time-taken-for-drafting-constitution-4970935/

https://zeenews.india.com/news/india/br-ambedkar-did-not-write-constitution-he-just-corrected-its-language_1892708.html

https://www.thequint.com/voices/opinion/why-ambedkar-did-not-like-indian-constitution

 

 முந்திய பதிவு: அம்பேத்கரை குறை சொல்கிறேன் ….

 

 

 

 

 

 

*

1079. அம்பேத்கர்

எனது ஆறாவது குழந்தை.

சென்னைப் புத்தக விழாவில்

வெளியிடப்படுகிறது.

கிழக்குப் பதிப்பகத்திற்கு நன்றி.
மருதனுக்கும் மனமார்ந்த நன்றி

https://dharumi.blogspot.com/2018/12/1013.html

1013. அம்பேத்கர் ...

*

இன்று அம்பேத்கரின் பிறந்த நாள். 

நேற்று தான் அம்பேத்கரைப் பற்றிய நூல் ஒன்றின் தமிழாக்கத்தை  எழுதி முடித்த மகிழ்ச்சி.

இன்று தமிழ் இந்துவில் வினோத் என்பவர் எழுதிய கட்டுரை ஒன்றை வாசித்தேன். அதில் அவர் அம்பேத்கர் இன்னும் நம் மத்தியில் ஒரு “ஒதுக்கப்பட்டவராகவே “ உள்ளார் என்பதை எழுதியுள்ளார். இதைச் சாதி வெறி என்று அம்பேத்கரின் நினைவகத்தின் காவலாளி மிகச் சரியாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்,

(ஆனாலும் அம்பேத்கருக்கு இவ்வளவு அழகான நினைவகம் கட்டியது யாரோ! மிகுந்த ஆச்சரியமாக இருந்தது. எப்படி இத்தனை அழகாக ஒரு நினைவகம் என்ற மகிழ்ச்சியும் ஏற்பட்டது. ஆனால் பார்வையாளர்கள் இல்லாமல் இருக்கும் இடம் கூட பலருக்கும் தெரியாமல் எங்கோ முடங்கிக் கிடக்கிறதாமே!)

என்று மாறுமோ இந்த சாதி வெறி?

இந்தியர்களின் மனத்திலிருந்து. இது மாறவே மாறாது என்று தான் நினைக்கின்றேன். ஒரு பெரும் முடியாத நீள் கதை...

அம்பேத்கரின் பிறந்த நாள் .. எனது இப்போதைய மொழியாக்க வேலை முடிந்த ஒரு மகிழ்ச்சி. இந்தச் சூழலில் நண்பன் பேராசிரியர் முனைவர் சாமிநாதன் எழுதிய “நெகிழ்ச்சி” என்னும் புதினத்தை இப்போது வாசித்துக் கொண்டிருக்கும்போது இதையொட்டிய மிகச் சரியான சில வரிகளை அவன் நூலில் காண முடிந்தது. அதையும் இங்கு தருகிறேன் - நம் சாதி வெறிக்கு இன்னும் ஒரு சின்ன அடையாளச் சின்னம்!

****

எத்தனை அம்பேத்கர்கள், பெரியார்கள் வந்தென்ன ... 

*****